اینم برنامه ی دوم برای چند ماه پس از آغاز بدنسازی

قفسه تخت 3×12

پرس سینه هالتردست جمع 4×8 - 2×12

سینه چکشی 4×8

قفسه تخت سیم کش4×12

پرس سرشانه 4×8

کول هالتر 4×10

جلو بازو هالتر دست باز 4×8

جلو باز دمبل میز شیبدار 3×8

جلوبازو لاری دستگاه 4×12

ساعد رو 4×15

-----------------------------

عمود از جلو 12-15-17

زیربغل قایق 15-12-10

زیر بغل سیم کش 4×12

زیر بغلT 3×10

زیر بغل پول آور 4×8

نشر خم 3×10

سرشانه هالترپشت 10-8-6

نشر جانب 3×10

اُپل 3×8

----------------------------------

قفسه بالا 3×12

بالاسینه هالتر دست جمع 4×8-2×12

پرس سینه نشسته 4×8

قفسه بالاسیم کش 3×12

پارالل 3×10

پشت بازو سیم کش 4×12

پشت بازو هالتر شیبدار 12-4×8

پشت بازو پرس سینه ای 3×10

پشت بازو طناب 4×12

----------------------------------

جلو پا 4×10

اسکوات 12-10-8-6

پرس پا 4×8

پشت پا 4×10

ساق پا 4×15

فیله 3×12

عمود از پشت 3×15

لیفت 3×8

لیفت کول هالتر 4×10

 تو مپندار که خاموشی من،بود

برهان فراموشی من.

ولی حالا دیگه هست

«هر چيز که شما را دل‌رحم‌تر، فهميده‌تر، مستقل‌تر، بى‌طرف‌تر،
بامحبت‌تر، انسان دوست‌تر، با مسئوليت‌تر و اخلاقى‌تر سازد.
دينى که اين کار را براى شما بکند، بهترين دين است»

مگذار كه عشق ، به عادتِ دوست داشتن تبديل شود ! مگذار كه حتي آب دادنِ گلهاي باغچه ، به عادتِ آب دادنِ گلهاي باغچه بدل شود ! عشق ، عادت به دوست داشتن و سخت دوست داشتنِ ديگري نيست ، پيوسته نو كردنِ خواستني ست كه خود پيوسته ، خواهانِ نو شدن است و ديگرگون شدن. تازگي ، ذاتِ عشق است و طراوت ، بافتِ عشق . چگونه مي شود تازگي و طراوت را از عشق گرفت و عشق همچنان عشق بماند ؟ عشق، تن به فراموشي نمي سپارد ، مگر يك بار براي هميشه . جامِ بلور ، تنها يك بار مي شكند . ميتوان شكسته اش را ، تكه هايش را ، نگه داشت . اما شكسته هاي جام ،آن تكه هاي تيزِ برَنده ، ديگر جام نيست . احتياط بايد كرد . همه چيز كهنه ميشود و اگر كمي كوتاهي كنيم ، عشق نيز . بهانه ها جاي حسِ عاشقانه را خوب مي گيرند..........

در یک چهارراه ، که آدرسش اهمیتی ندارد
یک دختر ، که اسمش را کاری نداریم
به چراغ قرمز عابر پیاده رسید
و ایستاد
و منتظر ماند
و نرفت
مردانی ، که به سطح فرهنگشان کاری نداریم
از کنار دختر ، که لباسش در قصه ما نقشی ندارد
به خیابانی ، که تعداد ماشین هایش را بیخیال می شویم
وارد می شدند
چراغ قرمز و ترافیک بود
و کسی نمی ایستاد
یک انگشت توهین آمیز
چند آرنج خشن
چند صد کلمه‌ی تحقیر کننده
با پیکر دختر برخورد کرد
از کشوری که اسمش را نمی بریم
از مردمی ، که نامهایشان را فراموش می کنیم
از آیینی که نقشش را در این حادثه انکار می کنیم
دخترک بیزار بود ...